มุมมองของความรัก ที่ทำให้คนไม่อยากเริ่มที่จะมี

posted on 13 Jul 2008 14:17 by thewinner406 in Bow

อันนี้เป็นสิ่งที่บางคนคิด และบางคนกำลังเป็นอยู่

แต่ใครจะรู้ว่าจิงๆแล้ว ความรักที่อยู่รอบตัวเราเป็นอย่างไร

อันนี้เป็นบทความที่เกี่ยวกับความรักที่น่าสนใจ แล้วความรักของคุน

ร้อยทั้งร้อย พอเริ่มรู้สึกดีกับใคร เราจะเหยียบเบรคกันทุกคน

พยายามหาระยะที่บาดเจ็บน้อยที่สุดของตัวเอง

แต่ยิ่งเข้าไปใกล้คนที่เราถูกใจ โอกาสเสี่ยงภัยก็มากขึ้นทุกที

แต่จะให้ห่างกันไปเลยก็ใจร้ายกับตัวเองไปหน่อย

บางคนเลยเลือกจะทนเจ็บ ดีกว่าตัดสินใจจบ

รักเป็นสิ่งสวยงามที่สุด

แม้ว่าสุดท้าย ไม่มีใครได้อยู่กับคนที่ตัวเองรักสักคน

ทุกคนทำได้แค่......

พยายามที่สุดที่จะทำอะไรดีๆ ให้คนที่เรารักได้มีความสุขกับทางที่เค้าเลือก

แม้ว่าทางนั้นไม่ได้มีเราอยู่ด้วยเลย

มีอีกหลายคู่ที่คบกันอยู่ด้วยการฟังเสียง

และมีอีกมากมายที่สื่อสารกันได้แค่ตัวอักษรเท่านั้น

บางคู่เป็นสามี ภรรยาที่อยู่ไกลกันคนละซีกโลก

คำถามที่ตอบยากที่สุด คือ เราต้องอยู่ไกลกันแบบนี้อีกนานแค่ไหน???

เอาเวลาไปหาคำตอบใหม่ดีกว่า ว่าเราจะรักกันยังไง

ให้อบอุ่นหัวใจทุกวัน แม้ม่ได้เห็นหน้ากันก็ตาม...

ถ้าตราบใดที่เรายังอยากสื่อสารกัน

เสียง ฮัลโหล เดียวของอีกคน สามารถต่อชีวิตของอีกคน

ระยะทางไกลแค่ไหน ก็ใกล้กันแค่ข้างหู

มันคงเป็นทางเดียวที่ทำให้รู้ว่า ไม่ว่างานเยอะแค่ไหน

เทอไม่เคยหายไปจากความคิดถึง

“เป็นไปได้หรือ ที่เราจะรักใครซักคนโดยไม่กลัวการสูญเสีย

และเป็นไปได้หรือ ที่เราจะไม่ยอมรักใครเลย เพียงแค่กลัวจะสูญเสียเค้าไปในที่สุด ”

แค่เริ่มรักใครซักคน เราก้อเริ่มนับถอยหลังแล้วว่า ความผูกผันในครั้งนี้มันจะจบลงเมื่อไหร่หนอ ?

อีกนานมั้ย ที่เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแบบนี้อีก ? และวันนั้นจะเสียใจแค่ไหน ?

แต่นันแหละ โลกใบนี้ไม่ได้อนุญาตให้เราผูกผันกับใครแบบไม่ตายจากกัน

วันหนึ่งเรารักกัน แล้ววันหนึ่งก้อจากกัน

แต่อย่างน้อยการได้ร้องไห้เพราะใครซักคน มันทำให้รู้ว่า เราไม่ได้เกิดมาอย่างโดดเดี่ยวบนโลกใบนี้

“ ความผูกผัน” บอกให้รู้ว่า ..... เราไม่ได้เหงาจนเกินไป

รักเถอะ... ไม่ว่าลงเอยของรักของเราจะเป็นยังไง

อย่างน้อยการได้รู้ว่า ชีวิตเรามีผลต่อใคร และชีวิตของใครที่มีผลต่อหัวใจเรา มันเป็นความสุขที่สอนกันไม่ได้

และนี่คือเหตุผลหนึ่ง ที่ไม่ว่า คนเราจะเคยอกหักและเสียใจกับรักมาหนักหนาแค่ไหนก้อตาม เราพร้อมจะเริ่มต้นรักใหม่ได้เสมอ

ไม่เห็นต้องกลัว

แย่ที่สุดในชีวิต ก็แค่ร้องไห้ออกมาเท่านั้นเอง

นาฬิกาทุกเรือนบอกเวลาเดินหน้าไปเรื่อยๆ

ในขณะที่นาฬิกาของคนเรา นับถอยหลังลงเรื่อยๆ

อยากรู้ว่า ตอนนี้กี่โมงยังมีนาฬิกาช่วยบอก

แต่ถ้าอยากรู้ว่า เหลืออีกกี่ ชม. บนโลกใบนี้...ไม่มีอะไรบอก

เราทำได้แค่...ถ้าเห็นความสุขอยู่ข้างหน้ากระโจนลงไปก่อน

อย่าเสียเวลามัวแต่กังวลว่า มันจะอยู่กับเราได้นานแค่ไหน

วันหนึ่ง ถ้าเวลาของเราหมด

อย่างน้อยหันกลับมาดู ยังชื่นใจได้ว่า ฉันได้มีความสุขแล้ว

ต่อให้เป็นเวลาสั้นๆ แต่มันจะอยู่ในความทรงจำที่ยาวนานชั่วชีวิต